پاراگراف
پیام این عقبنشینیها و تکذیبها چیست؟
نوشتیم که استاندار زنجان در مدتزمان کوتاهی که از انتصابش میگذشت از
یک چهره قاطع و مقتدر به مدیری متوسط و منفعل تغییر کرد. این دو معنی بیشتر نمیتواند
داشته باشد: یا آن ژست و قاطعیت اولیه اتفاقی بیشنبوده و ناشی از ارزیابی او توسط
بازیگران سیاسی استان و فرصتی بوده که به او دادند؛
و یا نقش جدیدی است که محسن صادقی برای پوشاندن
ضعفهای خود و مجموعه مدیرانش با سهمپراکنی و راضیکردن جریانات و در رأس آنها نمایندگان
سهمطلب، برای خودش تعریف کرده است. ضعفهایی که اقبال او به تغییرات ناتمام اخیر و
تلاش وی برای ترک صندلی والی خمسه را به فرارش از زیر بار تعهد و مسئولیتی تعبیر میکند
که قادر به ایفا و انجام آن نیست.
از دیگر سو پوشاندن و حذف صورت مسئله این
جابهجاییها و انکار آنچه رخ داده، نه تخفیف خواست رئیسجمهور با عقبنشینی وزارت
کشور و خود گزینههای تغییر نادیده میمانند و نه قدرتنمایی یک یا دو نماینده در برابر
مدیریت عالی استان، پوشانیده میشود. در این میان آنچه از مجموعه واکنش مدیران استانداری
و سکوت استاندار بر میآید، ایناست که یک قربانی برای این تلاش ناکام لازم دیدهاند
و چه کسی بهتر از رسانههایی که تا اینجای راه همراه بودهاند و حتی اگر به ساز سیدمحسن
صادقی و مدیرانش نرقصیدهاند، لااقل زیر پای او و دولت پزشکیان را بهاندازه خود استاندار،
خالی نکردهاند و این هم درسی بود که استاندار زنجان از بازیهای سیاستبازان در ردههایی
بالاتر از استان گرفت تا در آینده بهکارش بیاید، اگر گرفته باشد.
بیصدا_نباشیم