رئیس هیئت جانبازان و توانیابان استان: به دلیل مناسب نبود زیرساختها، قادر به پرورش استعدادهای ورزشی در برخی رشتههای توانیابان نیستیم/ملیپوش بسکتبال با ویلچر زنجانی: اهمیتی که به مسابقات و رشتههای پارالمپیکی داده میشود کمتر از رشتههای المپیکی است
پایگاه خبری صدای زنجان نیوز/ ثمین شکوری: ورزش در زندگی
و ارتباطات اجتماعی معلولین و غیرمعلولین نقشی کلیدی دارد که در برگیرنده تمامی فعالیتهای
فیزیكی مانند بازی، تفریح، ورزش سازمان یافته، ورزش رقابتی، ورزش محلی یا بازیهایی
است که به تناسب اندام، سلامت جسمانی، آرامش فكری و روانی کمک میکند. با توجه به وضعیت
بدنی و شرایط جسمانی جانبازان و معلولان، ورزش میتواند از لحاظ سلامت جسمانی و روانی
به این افراد کمک شایانی کرده و باعث افزایش کیفیت زندگیشان گردد.
باوجود تواناییهای بسیار
قشر معلولان و جانبازان در سطح کشور، ظاهرا هنوز آنطور که شایسته است نه امکانات مناسبی
برای زندگی عادی آنها در سطح شهر فراهم شده و نه مانند سایر افراد امکانات مناسب ورزشی
در اختیار آنها قرار گرفته است.
ورزش همواره نه تنها اعتماد به نفس را در فرد تقویت میکند بلكه نگرش
جامعه را نسبت به معلولین و معلولیت دگرگون میسازد. جامعه ورزشی معلولین و جانبازان
در سطح کشور و استان همواره به دلیل محدودیتهایی که وجود داشته نسبت به سایر افراد
عادی از برخی امکانات محروم شدهاند؛ باوجود اینکه این ورزشکاران در طول تاریخ بارها
و بارها موضوع معلولیت، محدودیت نیست را به اثبات رساندهاند اما هنوز در جامعه این
تفکر آنطور که شایسته است جا نیفتاده و برخی ورزشکاران به دلیل محدودیت حرکت و شرایط
جسمانی، از برخورداری از امکانات ورزشی محروم هستند. در این زمینه طیب امیری، رئیس
هیئت جانبازان و توانیابان استان زنجان در گفتوگو با صدای زنجان با اشاره به استعدادهای
ورزشی استان زنجان در رشتههای پارالمپیکی، اظهار کرد: ورزشکاران استان زنجان توانایی
لازم را برای حضور در تمام رشتههای پارالمپیکی دارند، اما به دلیل مناسب نبودن و فراهم
نشدن زیرساختها قادر به پرورش استعدادهای ورزشی در برخی رشتهها نیستیم.
وی ادامه داد: بعضی مسابقات
قهرمانی کشوری که میتواند برای استان زنجان و هیئتهای استان از نظر ورزش و درآمدهای
مالی، برآورد خوبی داشته باشد، به دلیل فراهم نشدن زیرساختها هنوز اتفاق نیفتاده است.
زیرساخت مناسبی برای ورزش
جامعه معلولان در شهرستانها وجود ندارد
وی با اشاره به استعدادیابیهای
برگزار شده استان در سال 1404، عنوان کرد: در میزبانی استعدادیابی غرب کشور که سال
گذشته برگزار شد، استعدادهای خوبی در سطح شهرستانها و مرکز زنجان شناسایی شد اما
در شهرستانها تقریبا هیچ زیرساختی برای استفاده علاقهمندان به رشتههای ورزشی وجود
ندارد. این مسئول با اشاره به فعالیت هیئتهای جانبازان و توانیابان در سطح شهرستانها
گفت: از 8 هیئت ورزشی در شهرستانها، 5 هیئت ورزشی فعال، یک هیئت نیمهفعال و 2 هیئت
به دلیل نبود زیرساخت غیرفعال بوده و هیئتی در آنجا فعال نشده است.
رئیس هیئت جانبازان و توانیابان
استان زنجان با اشاره به فعالیت ورزشکاران زنجانی در عرصههای ملی معلولان و توانیابان،
عنوان کرد: در رشته ورزشی بوچیا 2 ورزشکار به همراه مربی و سرمربی، در رشته بسکتبال
با ویلچر با 3 ورزشکار و یک مربی، در رشته پارا دوو میدانی با 3 ورزشکار و 2 مربی،
در رشته مچاندازی یک ورزشکار و در رشته وزنهبرداری یک ورزشکار از استان زنجان در
تیمملی حضور دارند. این مسئول با اشاره به
استعدادهای ورزشی استان زنجان در 9 رشته ورزشی پارالمپیکی و پاراآسیایی، بیان کرد:
در صورت فراهم شدن زیرساختها، پتانسیل حضور نمایندههای ورزش استان زنجان در تمام
رشتههای پاراآسیایی و پارالمپیکی فراهم است؛ شهرستانهای استان هیچ زیرساخت مناسبی
ندارند و وقتی ورزشکاری در شهرستان قصد فعالیت ورزشی دارد، امکاناتی برای آن وجود ندارد.
چالش ایاب و ذهاب جامعه معلولان
در سطح شهر
وی همچنین با اشاره به چالش
ایابوذهاب مخاطبان جامعه معلولان و توانیابان گفت: به دلیل اینکه جامعه هدف معلولان
و توانیابان بیشتر در حومه شهرها و روستاها یا بافت قدیمی شهر ساکن هستند، چالشهای
گوناگونی در زمینه ایاب و ذهاب و استفاده از وسایل نقلیه دارند.
رئیس هیئت جانبازان و توانیابان
استان زنجان با اشاره به استعدادیابی این هیئت در رشتهی شنا، افزود: استان زنجان از
استعدادهای قابل توجهی در رشته ورزشی شنا برخوردار است اما به دلیل اینکه استخری برای
تمرین ورزشکاران وجود ندارد این ورزشکاران از تمرین محروم هستند.
امیری ادامه داد: پیشتر
استخر ولیعصر در اختیار این ورزشکاران قرار میگرفت اما از سال 1398 دیگر فعالیت آنچنانی
ندارد و یک سالی است که تلاشها برای تعمیرات به دلیل کمبود بودجه با مشکل مواجه شده
است.
تبعیض بین ورزشکاران المپیک
و پارالمپیک
وی با گلایه از دیدگاه جامعه
نسبت به ورزش جانبازان و توانیابان، عنوان کرد: چرا نباید برای ایاب و ذهاب این قشر
از جامعه در سطح شهرها امکانات مناسبی فراهم شود؟
این مسئول ادامه داد: در
رشتههای ورزشی جانبازان و معلولین سطح کشور ورزشکاران بسیار توانمند، بااخلاق و بیحاشیهای
وجود دارند که افتخارآفرینیهای بسیاری در عرصه ورزش کردهاند اما مقدار پاداش و مبالغ
قرارداد آنها با سایر ورزشکاران متفاوت است.
رئیس هیئت جانبازان و توانیابان
استان زنجان با اشاره به ضعف دیدگاه جامعه نسبت به معلولان، افزود: در سطح کشوری و
استانی نسبت به جامعه ورزشی جانبازان و معلولان اختلاف طبقاتی ایجاد شده که حتی در
مبالغ دریافتی پاداش آنان در مسابقات المپیک و پارالمپیک و مبالغ قرارداد برای تیمها
نسبت به سایر ورزشکاران متفاوت است؛ این تفکرات اشتباه باید اصلاح شود.
نبود و گرانی تجهیزات برای
ورزشهای معلولان و توانیابان
همچنین در این زمینه رقیه
امیری، ملیپوش بسکتبال با ویلچر استان در گفتوگو با صدای زنجان با اشاره به تفاوت
پرداختی پاداشهای مسابقات برای رشتههای المپیک و پارالمپیک، اظهار کرد: باوجود سختی
ورزش برای توانیابان و معلولان، اهمیتی که به مسابقات و رشتههای پارالمپیکی داده
میشود به نسبت کمتر از رشتههای المپیکی است.
وی با اشاره به سختی استفاده
از تجهیزات برای ورزشکاران دارای معلولیت و محدودیت، بیان کرد: تجهیزات مورد نیاز ورزشکاران
معلول، بیشتر از رشتههای معمولی است.
این ورزشکار ادامه داد: ویلچرهایی
که در رشته بسکتبال با ویلچر در اختیار ورزشکاران است، مناسب هر شخص تعبیه شده است
و میتوان بیان کرد شاید سختی که یک ورزشکار ایرانی برای تهیه این تجهیزات دارد را
سایر ورزشکاران دارای معلولیت و محدودیت در کشورهای دیگر نداشته باشند.
امیری با اشاره به سختی تامین
تجهیزات برای ورزشکاران رشته بسکتبال با ویلچر استان، عنوان کرد: در رشته بسکتبال با
ویلچر، اولویت تجهیزات با تامین ویلچر مناسب برای ورزشکار است؛ در این رشته بر اساس
نوع معلولیت هر شخص، ویلچر مختص با بدن آن تعبیه میشود؛ در مسابقاتی که برای ورزشکاران
استان برگزار میشود، به دلیل کمبود و قیمت گران ویلچرها، همه بازیکنان امکانات لازم
را ندارند و برخی مجبور به تماشای بازی هستند.
ملیپوش بسکتبال با ویلچر
زنجانی با اشاره به سختی ایاب و ذهاب ورزشکاران این رشته ورزشی، گفت: اولین گام برای
تربیت ورزشکار قهرمان، تمرین درست و مناسب در باشگاه ورزشی است اما به دلیل سختیهای
موجود در ایاب و ذهاب این ورزشکاران، بسیاری از آنان توان حضور در تمرینات را ندارند
و تمرینات با حضور تعداد نفرات انگشت شماری که در اردو حضور دارند پیگیری میشود.