پایگاه خبری صدای زنجان نیوز/ ثمین شکوری: نوروز یکی از جشن‌های ایران باستان و نمادی از زنده شدن طبیعت و آغاز دوباره زندگی است. این جشن ریشه‌ای عمیق در فرهنگ و تاریخ ایران دارد که با آداب و رسوم خاص خود، جلوه‌ای از هم‌بستگی، شادی و امید مردم در ملیت و جوامع مختلف را به نمایش می‌گذارد. نوروز همواره فرصتی برای تجدید دیدار با عزیزان، زدودن کینه‌ها و آغاز سالی‌نو با انرژی و امید بیشتر محسوب می‌شود. علاوه بر این، نوروز را می‌توان نمادی از پیروزی نور بر تاریکی، روشنایی بر ظلمت و زندگی بر مرگ دانست.

 نوروز همواره یاد‌آور این بوده که پس از هر زمستان سخت و سرد، بهاری سرسبز و فرصت آغاز فصل جدیدی از زندگی، دوباره از راه خواهد رسید؛ اما نوروز 1405، عطر و بوی متفاوتی نسبت به سال‌های گذشته دارد. پس از گذشت 36 سال از هشت سال دفاع مقدس که بسیاری از مردم در راه کشور خود شهید و خانواده‌ها در سوگ عزیزان خود بودند، نوروز امسال نیز رنگ غم و داغ به خود گرفته است.

در خردادماه سال 1404 درحالی که تنها سه ماه از آغاز سال نو گذشته بود، تجاوز رژیم صهیونیستی به خاک ایران و پس از آن حمایت مستقیم آمریکا با حمله به مراکز نظامی، هسته‌ای و مناطق غیر نظامی ایران آغاز شد.

در این جنگ که 12 روز طول کشید، 1088 نفر اعم از نظامی و غیر نظامی به شهادت رسیدند و در نهایت در تاریخ 3 تیرماه 1404، به آتش‌بس ختم شد اما این پایان ماجرا نبود.

 اواخر اسفندماه، هرساله روز‌هایی است که دغدغه اصلی مردم شهر، خرید آجیل، لباس نو و برگزاری دورهمی‌های خانوادگی برای تجدید دیدار با عزیزان و خانواده‌ها بوده اما اکنون به نوعید تلخ بسیاری از خانواده‌ها تبدیل شده است.

چند ماه پس از جنگ 12 روزه، در دی‌ماه‌ سال 1404، درحالی که مردم ایران در اقدامی نسبت به اعتراض به مشکلات و فشار اقتصادی بر روی خانواده‌ها مبادرت کردند، برخی افراد با سودجویی و استفاده از وضعیت کشور، با تخریب اموال و به آشوب کشیدن شهرها، اعتراضات را به نفع جریاناتی، به اغتشاشات تبدیل کردند. اعتراضات نیمه دوم دی‌ماه‌ 1404 از سوی مردم ایران آن هم به دلیل گرانی و تورم کمرشکن، در 18 و 19 دی ماه به ماجرا و بهانه‌ای بزرگ برای سوء استفاده‌گران تبدیل شد؛ اعتراضاتی که با تبدیل شدن به کشتار خیابانی، جان بیش از3700 هم وطن را گرفت، استان زنجان نیز از این قضیه مستثنی نبود و 18 نفر از زنجانی‌ها به شهادت رسیده و جان باختند.

اعتراضاتی که شاید قراربود آغازی برای بهبود وضعیت اقتصادی مردم، آن هم در آستانه عید نوروز باشد، به داغ برخی خانواده‌ها تبدیل شد.

مردم ایران در ناراحتی این سوگ بودند که دوباره زمزمه‌های آغاز جنگ دیگری از سوی رژیم صهیونیستی و تجاوز به خاک وطن آن هم در میانه مذاکرات به گوش رسید؛ طی یک تهاجم در تاریخ 9 اسفندماه بیت رهبری در تهران مورد حملات دشمن قرار گرفت و رهبر جمهوری اسلامی ایران به همراه تعدادی از اعضای خانواده و فرماندهان ارشد نظامی کشور به شهادت رسیدند.

به گفته مسئولان مربوطه، زمان پایان این جنگ فعلا مشخص نیست و ادامه‌دار خواهد بود؛ جنگی که در آن تا به امروز بیش از هزاران نفر در کشور با حمله به منازل مسکونی، مدارس، مناطق نظامی و غیره به شهادت رسیده یا مصدوم شده‌اند.

نوروز امسال چندان شباهتی به عید سال‌های گذشته ندارد؛ دیگر در چهارشنبه‌سوری که یکی از آیین‌های اصلی عید نوروز است نمی‌توان شادی کرد چرا که صدای ترقه و آتش بازی، دیگر تصویری از نماد شادی ندارد و به خاطره‌ و ذهنیتی دردناک از اتفاقات تلخ اخیر و واهمه از صدای انفجارهایی که بر سر مردم بیگناه آوار می‌شود، تبدیل شده است.

در آستانه سال 1405 بسیاری از والدین دیگر فرزندان جگرگوشه خود را هنگام بازگشتن از مدرسه و محل کار در آغوش نمی‌گیرند، بسیاری از پدران دیگر هیچ وقت با دستانی پر از خرید به خانه بر نمی‌گردند، تعدادی از مادران که چراغ روشن خانه‌ها بودند دیگر غذایی گرم برای دورهم جمع کردن خانواده‌ها نمی‌پزند، دیگر در بسیاری از خانه‌ها صدای خنده و شادی همراه با شیطنت کودکان به گوش نمی‌رسد؛ نوروز امسال تنها جای هزاران نفر از مردم شریف و مظلوم ایران که در خاک آرام گرفته‌اند، خوب است.

امید است، لحظه تحویل سال 1405، سلامتی و سرافرازی سین هشتم سفره هفت‌سین باشد تا سال آینده را با صدای خنده دوباره مردم سرزمین خود سپری کنیم.