عدالت عابدینی، نویسنده، عکاس و مترجم زنجانی تازهترین اثر خود را با محوریت زندگی مردمان ازبکستان به رشته تحریر درآورد
پایگاه خبری صدای زنجان نیوز/ سمیه محرمی: عکاسی مردمنگارانه
چیزی بیش از ثبت تصاویر زیبا یا مستندسازی ساده از مکانها و چهرههاست؛ این هنر،
نگاهی عمیق و روایتگر به بافت زنده زندگی انسانهاست. در این شیوه از عکاسی،
دوربین به ابزاری برای کشف، درک و بازآفرینی فرهنگها، آیینها و روال روزمره
جوامع تبدیل میشود. عکاس مردمنگار صرفاً تماشاگر بیرونی نیست، بلکه تلاش میکند
با همدلی، صبوری و احترام به حریم افراد، به دنیای ذهنی و مادی سوژههای خود نزدیک
شود.
هدف
اصلی در عکاسی مردمنگارانه، ثبت واقعیت زندگی در بستر اجتماعی و فرهنگی آن است.
فرقی نمیکند عکاس از کار کشاورزان در دل مزارع، آیینهای کهن یک روستا، یا پویایی
زندگی در کوچهپسکوچههای شهری عکس بگیرد؛ آنچه اهمیت دارد، بازتاب دادن هویت،
چالشها، امیدها و روابط انسانی است. این تصاویر به ما یادآوری میکنند که پشت هر
چهره، داستانی نهفته است و هر فرهنگ، زبان خاص خود را برای بیان معنای زندگی دارد.
نمونه
بارز و ملموس این رویکرد را میتوان در فعالیتهای عدالت عابدینی، عکاس، مترجم و
نویسندهای دید که بیش از دو دهه با دوچرخه به اقصی نقاط ایران و جهان سفر کرده
است. او با ترکیب عکاسی، فیلمبرداری و روایت مکتوب، از روستاهای دورافتاده ایران
تا کوچهپسکوچههای ازبکستان، به میان مردم رفته و داستان زندگی، آیینها و زیست
روزمره آنها را ثبت کرده است؛ اثری که تصویر و کلام را در قالب سفرنامهای مستند
برای مخاطب زنده میکند.
در
دنیای پرشتاب امروز که بسیاری از سنتها، روابط و بافتهای محلی در معرض تغییر یا
فراموشی قرار دارند، عکاسی مردمنگارانه رسالتی خطیر بر دوش دارد. این نوع عکاسی
نه تنها سند تصویری ارزشمندی برای آیندگان به جا میگذارد، بلکه پل ارتباطی محکمی
میان فرهنگها میسازد و بینندهها را به تفکر، همدلی و درک عمیقتر از گوناگونی
تجربههای انسانی دعوت میکند.
عدالت
عابدینی، نویسنده، عکاس و مترجم زنجانی که سابقه دو دهه سفرنامهنویسی و مردمنگاری
با دوچرخه را در کارنامه دارد، تازهترین اثر خود را با محوریت زندگی مردمان
ازبکستان به رشته تحریر درآورد. این
نویسنده و روزنامهنگار باسابقه که سابقه همکاری با نشریات مختلفی نظیر تهران
تایمز، نشریات کودک و نوجوان و برنامههای رادیویی و تلویزیونی را در کارنامه
دارد، در حاشیه رونمایی کتاب، «یک پیاله چای ازبکی» در گفتوگو با صدای زنجان
درباره جزئیات این اثر و سفر خود اظهار کرد: حدود ۲۰ سال است که به عنوان نویسنده،
عکاس و مترجم با دوچرخه به سفرهای داخل و خارج از کشور با محوریت مردمنگاری میروم.
در داخل ایران به روستاها میروم، داستان آدمها را مینویسم و عکاسی و فیلمبرداری
میکنم. در حوزه رسانه نیز با نشریات مختلف کودکان و نوجوانان نظیر پوپک، سلام بچهها،
مهیار ماشیندودی، روزنامه تهران تایمز و همچنین رادیو و تلویزیون همکاری داشتهام.
وی
ادامه داد: اما کتاب جدیدم یک سفرنامه است که به مردم ازبکستان میپردازد. این سفر
سه هفته طول کشید و از تاشکند آغاز شد و با عبور از شهرهایی چون بخارا و سمرقند
ادامه یافت. در این سفر، مردم را دیدم و با آنها ارتباط برقرار کردم؛ اما چیزی که
برای من خیلی اهمیت داشت، خود آدمهایی است که کمتر دیده میشوند؛ یعنی حضور در
مناطق روستایی و حتی خانههایی در شهرها که شاید هیچ توریستی به آنجا نرود.
این
نویسنده زنجانی خاطر نشان کرد: این کتاب ویژگیهای متمایزی دارد؛ حدود ۹۰ تصویر در
کتاب وجود دارد که آن را از بسیاری از سفرنامههای بدون عکس متمایز میکند. ضمن
اینکه کتاب دارای ویدیو است و مخاطب میتواند هر فصلی را که میبیند، با اسکن کردن
بارکد (QR Code) ویدیوهای مربوط به آن را تماشا کند.
عابدینی
خاطر نشان کرد: همچنین یک اینفوگرافیک سههزارساله از تاریخ ازبکستان در کتاب
گنجانده شده تا مخاطب با پیشینه این کشور آشنا شود. برای اینکه مخاطب خسته نشود،
از زبان طنز استفاده کردهام و فصلها نیز بسیار کوتاه تنظیم شدهاند؛ چرا که
مخاطب امروزی خواندن متنهای طولانی را چندان دوست ندارد.
این
نویسنده زنجانی افزود: درباره برنامههای آیندهام نیز باید بگویم یکی از مهمترین
و ارزشمندترین کارهایی که دوست دارم انجام دهم، سفر به مناطق مختلف استان خودمان
یعنی زنجان است. قصد دارم سفری برای منطقه ماهنشان و قسمتهای شمالی زنجان و سفری
جداگانه نیز برای بخش جنوبی استان داشته باشم تا یک سفرنامه متفاوت برای استان
خودم بنویسم.