پایگاه خبری صدای زنجان نیوز/ موضوع شهرک صنعتی روی یا همان شهرک سنگ سابق موضوعی است که بارها در مورد آن بحث و گفتگو شده و می شود. بارها از زمزمه و نگرانی مردم زنجان از آلودگی این صنعت ، از دلتنگی دوستداران محیط زیست و از همهمه صاحبان صنعت روی در مورد نقش  این شهرک در توسعه استان و اشتغالزایی آن سخن ها گفته شده است . اما همانگونه که منزوی می گوید "از زمزمه دلتنگیم از همهمه بیزاریم ، نه طاقت خاموشی نه تاب سخن داریم"

در این کشور قانون زا ، مقننین قانون نوشته اند در مورد خاک و تعریف کرده اند که خاک " پیكره‌ ای است طبیعی، متحول و پویا كه حاصل مجموعه ‌ای از واكنش ‌‌های فیزیكی، شیمیایی و زیستی است و متأثر از آب، اقلیم و موجودات زنده در طی زمان ‌بر روی پوسته زمین یا سنگ مادر به ‌وجود می ‌آید. این تعریف شامل خاك درجا و رسوبی نیز می شود."

 اما گویا خاک شهرک روی زنجان به وجود آمد که آلوده شود و آب و اقلیم و موجودات زنده را متاثر کند. آنقدر قصه و غصه این شهرک طولانی شده که این بیت از منزوی را یادآور می شود که "دوران شکوه باغ از خاطرمان رفته است، امروز که صف در صف خشکیده و بی باریم"

ما نگرانیم شهرک روی در وضعیت اضطرار باشد و مستفاد از قانون حفاظت از خاک" آلودگی خاك شهرک روی، موجب آلودگی منابع آب (سطحی و زیرزمینی) شود، به‌ گونه‌ ای كه سلامت انسان و محیط را دچار مخاطره جدی كند."حالا سئوال اینجاست که بر اساس قانون حفاظت از خاک :

آیا آلوده كنندگان خاک شهرک روی مراتب آلودگی را بلافاصله به نزدیكترین اداره حفاظت محیط ‌زیست اطلاع داده و با هماهنگی و تأیید اداره مذكور، آلودگی خاك را تا رسیدن به حدود مجاز برطرف می کنند؟

آیا در صورت استنکاف از ارائه گزارش آلودگی یا ارائه‌ گزارش خلاف واقع، با حكم مراجع قضائی به جزای نقدی درجه (8) موضوع ماده (19) قانون مجازات اسلامی محكوم می ‌شوند؟

آیا سازمان محیط زیست نسبت به شناسایی واحدهای آلاینده خاك در شهرک روی اقدام نموده و به آلوده‌ كننده اخطار میدهد كه ظرف مهلت معینی متناسب با نوع ماده آلاینده نسبت به حذف و رفع منشأ آلودگی، بازسازی خاك و جبران خسارت وارده اقدام كند؟

آیا آلوده کننده ای که به اخطار سازمان محیط زیست توجه نمی کند علاوه ‌بر توقف فعالیت، رفع آلودگی و جبران خسارت زیست ‌محیطی به جزای نقدی دو تا پنج برابر خسارت وارده و در صورت تكرار علاوه بر موارد یاد شده به حداكثر جزای نقدی با حكم مراجع قضائی محكوم می‌ شود؟

در صورتی كه آلودگی ایجاد شده در شهرک روی، محیط ‌زیست و یا سلامت را با وضعیت اضطراری مواجه كند، سازمان محیط زیست بدون اخطار قبلی رأساً نسبت به توقف موقت تمام یا قسمتی از فعالیت واحد آلاینده كه موجب آلودگی می‌ شود، اقدام خواهد كرد و آلوده‌ كننده به‌ حكم مرجع قضائی علاوه بر حذف و رفع منشأ آلودگی، اعاده به وضعیت سابق و جبران خسارت، به حداكثر جزای نقدی محكوم می‌ شود؟

آیا تخریب ‌كنندگان خاك بلافاصله پس از دریافت اخطار وزارت جهاد کشاورزی، فعالیت منجر به تخریب را متوقف و ظرف مهلت معینی كه از طرف وزارت جهاد کشاورزی اعلام می ‌شود خاك را بازسازی و جبران خسارت می نمایند؟ آیا مستنكف علاوه ‌بر توقف فعالیت، بازسازی خاك و جبران خسارت با حكم مراجع قضائی به جزای نقدی دو تا پنج برابر خسارت وارده محكوم می ‌شود؟

آیا واحدهای آلاینده در شهرک روی نسبت به پایش آلودگی خاك اقدام و نتیجه را در چهارچوب خود اظهاری پایش محیط ‌زیست به سازمان محیط زیست ارائه  می كنند؟ آیا نام واحدهای مستنكف، توسط سازمان در فهرست واحدهای آلاینده موضوع قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب قرار می ‌گیرد.

اما در کنار تمام این سئوالات، سئوال اساسی این است که آیا قانون حفاظت از خاک و سایر قوانین زیست محیطی آنقدر ضمانت اجرایی دارند که مانع از توسعه شهرک روی، رفع آلودگی آن و یا جابجایی شهرک به مکانی دور از زنجان بشوند؟

وقتی با این سئوالات و نگرانی های ناشی از آلایندگی شهرک و در مقابل با اما و اگرهای تولید کنندگان و متولیان محیط زیست مواجه می شویم اینبار این بیت از منزوی به یادمان می افتد که " تشویش هزار آیا وسواس هزار اما، کوریم و نمی بینیم ورنه همه بیماریم"

آنچه امروز  شاهد آن هستیم انباشت بیش از 10 میلیون تن پسماند روی در شهرک است، کوهی که قرار بود شرکت برنده شده در مزایده طی 10 سال آن را جابجا کند اما به نظر می رسد پس از گذشت چند سال از مزایده موفق به جابجایی نخواهد شد!! حالا معلوم نیست اهلیتش را ندارد یا توانش را یا مشتری اش را!

آنچه که شاهدیم ادامه حضور و فعالیت واحدهای صنعتی است با تجهیزات فرسوده که علاقه ای به جابجایی واحد خود ندارند، مردمی که نگران از ادامه فعایت شهرک هستند و متولیانی که همگرایی لازم برای حل مشکل ندارند.

گاهی اوقات به مثابه این بیت از منزوی که می گوید " آوار پریشانی است رو سوی چه بگریزیم ، هنگامه حیرانی است خود را به که بسپاریم " مانده ایم خاک آلوده و نگرانی مردم را به که بسپاریم.

اما امید داریم به همت مسئولین محترم استان، اراده تولیدکنندگان و همراهی مردم مشکل شهرک روی حل شدنی است، افقی که با اظهارات اخیر مسئولین استان دست یافتنی است. اما اگر تعارض منافع یا هر اقدامی مانع حل و فصل مشکل شهرک روی شود باید از منزوی وام گرفت که " من راه تو را بسته تو راه مرا بسته ، امید رهایی نیست وقتی همه دیواریم"

انتهای پیام/