در جهان معاصر که کلمات زیر آوار اخبار پنهان می‌شوند، گاهی «سکوتِ اسناد» گویاتر از فریادِ آن‌هاست. انتشار لیست‌های جنجالی جزیره جفری اپستین، فراتر از یک رسوایی جنسی، پرده‌برداری از یک «هندسه قدرت» بود؛ نقشه‌ای که نشان می‌دهد چه کسانی بر سفره‌ی شیطان نشسته‌اند و چه کسانی حریمِ انسانیت را پاس داشته‌اند. در میان سیل اسامی رؤسای جمهور، وکلای صهیونیست، میلیاردرهای سکولار و شاهزادگان عرب، یک حقیقت صلب و انکارناپذیر خودنمایی می‌کند: حتی نام یک شخصیت تراز اول شیعه یا یک مقام مسئول از جغرافیای مقاومت در این سیاهه ننگین وجود ندارد