پایگاه خبری صدای زنجان نیوز/ یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های مردم در ایام جنگ، تأمین ارزاق در بحبوحه حملات دشمن بود؛ اتفاقی که به‌راحتی می‌شد آن را از خریدهای هیجانی و صف‌های طولانی بنزین و فروشگاه‌های زنجیره‌ای مشاهده کرد. با وجود همه خریدهای هیجانی و جنگی که بیش از ۴۰ روز به طول انجامید، به دلیل مدیریت صورت‌گرفته در شرایط جنگی، این دوره با حداقل حاشیه‌ها به پایان رسید.

این موضوع در حالی بود که پس از پایان جنگ و بازگشت آرامش نسبی به کشور، با وجود انبارهایی که وعده داده شده بود بیش از سه تا شش ماه برای نیاز کشور موجودی دارند، در کمتر از یک هفته شرایطی شبیه به قحطی کاذب شکل گرفت که زمینه‌ساز گرانی‌های غیرمتعارف شد.

در ایام پیش از جنگ و روزهای نخست جنگ، هر مسئولی در هر جایگاهی اعلام می‌کرد که انبارهای مواد مختلف، از مواد غذایی گرفته تا کالاهای اساسی و نیازهای جامعه، حداقل برای شش ماه آینده کفاف کشور را خواهد داد. با وجود اینکه در ایام جنگ هیچ‌یک از انبارهای کشور آن‌چنان تحت حملات قرار نگرفت و حملات صورت‌گرفته محدود به چند شرکت بود، اما با اعلام آتش‌بس، جنگ بعدی این‌بار در میدان اقتصاد آغاز شد؛ میدانی که مردم را تحت فشار قرار داد و هر روز با دیدن قیمت‌های جدید کالاها، شگفتانه تازه‌ای برای مردم رقم خورد.

بی‌شک حادثه در فولاد مبارکه و چندین واحد پتروشیمی، همچنین چند شرکت توزیع دارو، بر عرضه محصولات تأثیر خواهد گذاشت؛ اما بعید بود این تأثیرات تا این اندازه سریع خود را نشان دهد. بسیاری از فعالان اقتصادی و افرادی که دستی در آتش اقتصاد دارند معتقدند گرانی‌ها و کمبود اجناس در روزها و هفته‌های اخیر کمترین تأثیرپذیری را از جنگ داشته و بیشتر به نحوه مدیریت کالا و اجناس در بازار بازمی‌گردد.

نمونه ساده این موضوع، کمبود یا نبود پلاستیک و مواد مشتق از صنایع پلاستیک و پتروشیمی است. بسیاری از افرادی که پیش‌تر نیز در این حوزه فعال بوده‌اند معتقدند برخی انبارها در تهران، با وجود داشتن کالا برای چندین ماه نیاز کشور، از عرضه کالا خودداری می‌کنند.

باید پذیرفت اگر ایران در جنگ توانست موفقیت‌های چشمگیری کسب کند و با اقدامات انجام‌شده به نوعی پیروز میدان باشد، اما در ایام پساجنگ و در جنگ اقتصادی که بیشتر متأثر از فعالیت‌های داخلی است، چندان توفیق نیافته است.

فشار واردشده به مردم به نحوی است که ادامه این شرایط می‌تواند به گسست اجتماعی و از بین رفتن اتحاد و پشتیبانی مردم از کشور، به دلیل تحت تأثیر قرار گرفتن سفره‌هایشان، منجر شود. آنچه مسلم است برای مدیریت شرایط کنونی، باید جدیت و قاطعیت بیشتری از سوی مسئولان در برخورد با افرادی که سفره مردم را هدف قرار داده‌اند، صورت گیرد تا امنیت  در کنار رفاه برای مردم ایران فراهم شود.