استاندار زنجان با بیان اینکه مطالبات زنان شاغل صرفا به مسائل معیشتی محدود نمی‌شود، گفت: مهمترین خواسته زنان، برخورداری از فرصت‌های برابر، تکریم و توجه واقعی به توانایی‌ها و اثرگذاری آنان است، محیط کار باید محترمانه، آرام و مبتنی بر اعتماد باشد، چراکه بخش قابل توجهی از زمان مفید زندگی افراد در محل کار سپری می‌شود

قدیما زندگی قاعده‌ای ساده داشت؛ سکه را می‌انداختی، یا شیر می‌آمد یا خط. همین. نهایت پیچیدگی جهان همین بود که شانس، پنجاه پنجاه تقسیم می‌شد. نه ضریب داشت، نه تبصره، نه پیوست. آدم هم نهایتاً دو رو داشت؛ یا این‌طرفی بود، یا آن‌طرفی. یا می‌برد، یا می‌باخت. وسطی وجود نداشت

رئيس پلیس‌راه فرماندهی انتظامی استان با اشاره به بارش برف‌وباران در اکثر محورهای مواصلاتی استان، به رانندگان در خصوص لغزندگی جاده‌ها هشدار داد

مدیرکل حفاظت محیط زیست استان زنجان خاطرنشان کرد: توسعه پایدار بدون رعایت الزامات زیست‌محیطی ممکن نیست و هدف ما حمایت از تولید در کنار صیانت از محیط زندگی مردم است

فرماندار شهرستان زنجان گفت: انتخاب آگاهانه و مسئولانه شهروندان می‌تواند به روی کار آمدن شورایی منجر شود که با تصمیم‌گیری‌های دقیق، برنامه‌ریزی شهری مؤثر و نظارت درست بر شهرداری، روند پیشرفت و بهبود کیفیت زندگی مردم را سرعت می‌بخشد

دبیر مجمع نیروهای خط امام (ره) شعبه زنجان: دولت تا تحقق انسجام ملی و جلب رضایت عمومی فاصله دارد/دبیر حزب اعتماد ملی در زنجان: شنیدن مطالبات مردم و توجه واقعی به کارشناسان توسط دولت ضروری است/دبیر کانون تربیت معلمان استان: دولت باید در دو سطح ملی و استانی برنامه‌ریزی کند/دبیر جمعیت تولیدگرایان در استان: بخش قابل توجهی از جامعه با دشواری زندگی می‌کنند

مدیرکل بهزیستی استان زنجان گفت: روانشناسان و مشاوران خط ۱۴۸۰ بهزیستی زنجان در ۶ ماهه سال جاری به ۱۰ هزار و ۳۵۷ تماس پاسخ داده و با خدمات مشاوره‌ای برای بهبود زندگی و اتخاذ تصمیمات درست در شرایط بحرانی به تماس گیرندگان کمک کردند

قدیمی: کاهش آمار جرم، مستقیماً بر کیفیت زندگی شهروندان اثرگذار است

یکی بود یکی نبود، در سرزمینی خیلی خیلی دور، آن‌قدر دور که حتی GPS هم آدرسش را پیدا نمی‌کرد، راننده‌ای زندگی می‌کرد با گواهینامه پایه صفر! پایه صفر یعنی چیزی فراتر از پایه یک؛ در حد خلبانی، یعنی اگر هواپیما دستش می‌دادند، احتمالاً برای خرید نان هم با هواپیما می‌رفت نانوایی.

یکی بود، یکی نبود. روزی روزگاری، در سرزمینی گرم، پر از نور اما بی‌برق، مردمانی زندگی می‌کردند که هر روز سهم‌شان را از تاریکی می‌گرفتند. سهمیه‌بندی چیز جدیدی نبود؛ سال‌ها بود که مردم یاد گرفته بودند برای هر چیزی سهمیه بگیرند: سهمیۀ‌ بنزین، سهمیۀ ‌نان، سهمیۀ‌ آب و گاز، سهمیۀ‌ گوشت، سهمیۀ‌ گرما، سهمیۀ سرما و صدها سهمیۀ‌ دیگر