پایگاه خبری صدای زنجان نیوز/ یکم شهریورماه، ۹۴ سالگی مردی را گرامی می‌داریم که نامش برای زنجان و ایران، یادآور دانش، فرزانگی و بزرگی است؛ پروفسور یوسف ثبوتی، دانشمند برجسته، چهره ماندگار و از سرمایه‌های ارزشمند علمی کشور.

ارتباط و ارادت من به استاد، از نخستین روزهای حضورم در استان زنجان در سال ۱۳۹۵ آغاز شد. نخستین دیدار، برای من آشنایی با انسانی بود که شاید بزرگ‌ترین ویژگی‌اش، نه فقط دانش و جایگاه علمی، بلکه اخلاق ،تواضع، فروتنی و بی‌ادعایی اوست.

استاد ثبوتی، دنیایی از دانش، معرفت و کمال را با خود حمل می‌کند، اما چه سبکبال، ساده و بی‌تکلف زندگی می‌کند. در سه سال حضورم در زنجان، از ارتباط صمیمی، صادقانه و دوستانه با ایشان بسیار آموختم و بسیار لذت بردم.

*خاطره‌ای از ایشان دارم که هیچ‌گاه از ذهنم پاک نمی‌شود.*

در جلسه تودیع و خداحافظی من، استاد با بزرگواری حضور یافتند و دقایقی صحبت کردند. هنگام خداحافظی فرمودند:

«دوست دارم امشب به منزل من بیایید و از دست‌پخت من میل کنید.»

ابتدا تصور کردم شاید از سر محبت و مزاح چنین می‌گویند؛ اما با کمال میل پذیرفتم که آخرین شب حضورم در زنجان را در کنار استاد و خانواده محترمشان بگذرانم.

شب هنگام، زنگ خانه استاد را زدم و با صحنه‌ای روبه‌رو شدم که هنوز هم برایم شیرین و ماندگار است؛ استاد و دانشمند بزرگ کشور، با هما سن بالا با پیش‌بند آشپزخانه و ملاقه‌ای در دست، شخصاً به استقبال من آمدند.

با گرمی از من استقبال کردند و خوشامد گفتند.

آن لحظه دو چیز برایم بسیار شگفت‌انگیز بود:

نخست اینکه یکی از بزرگ‌ترین دانشمندان ایران را با پیش‌بند آشپزخانه و ملاقه در دست می‌دیدم؛ و دوم اینکه با خود اندیشیدم:

می‌شود پروفسور ثبوتی بود، دانشمندی بزرگ و صاحب‌نام بود، اما در همان حال، تواضع و فروتنی را نه فقط تدریس کرد، بلکه زندگی کرد و به دیگران آموخت.

بزرگی، همیشه در عنوان‌ها و مدارک علمی نیست؛ گاهی بزرگی در همین است که انسان، با همه دانش و جایگاهش، همچنان ساده، صمیمی، بی‌ادعا و در دسترس بماند.

استاد عزیز،

زادروز ۹۴ سالگی‌تان مبارک.

برای شما سلامتی، آرامش و سال‌های طولانی و پربرکت آرزو دارم.

زنجان و ایران به داشتن مردانی چون شما افتخار می‌کنند؛ مردانی که دانش را با فروتنی و بزرگی را با انسانیت معنا کرده‌اند.